Social wiki rondom personen

Social media are here to stay, daar hoef ik geen woorden aan vuil te maken. En dat een aantal mensen zich voor steeds meer social networks aanmeldt is ook een feit. Maar toch merk ik zelf ook dat ik bij elk volgend social netwoork steeds minder zin heb om ten eerste alle vrienden op te zoeken en ze vervolgens toe te voegen als friend, follower of trusted person. Toch blijft het interessant om te weten wat je vrienden en vage kennisen allemaal meemaken op die andere plekken.

Christopher Blizzard heeft daarvoor een oplossing bedacht. Whoisi is een wiki georganiseerd rondom personen. Elk persoon dat zich beweegt op sociale netwerken kan hier een eigen pagina krijgen. Iedereen kan deze pagina overigens aanmaken en wijzigen, het is tenslotte een wiki. Dus stel dat ik Erwin Blom’s leven online wil volgen, dan maak ik een lemma aan in Whoisi met de naam Erwin Blom. Ik voeg zijn Twitteraccount toe en de RSS-feed van zijn blog, en ik heb op een pagina die dingen verzameld die ik van hem wil weten. Daarna kan ik hem direct volgen. Via een cookie wordt ik later herkend. Ik heb dus geen account nodig!

Dat is al een groot voordeel uiteraard, maar de grote kracht volgens Blizzard zelf is, dat iedereen de pagina’s kan aanpassen. Met elkaar zorgen we er dus voor dat we volledig van ieders leven online op de hoogte kunnen zijn, zonder zelf daarvoor je identiteit prijs te geven. En dat is voor sommige mensen best een aantrekkelijke optie. Lees de rest van de ideeën achter Whoisi op Blizzards blog.

NB: In dit stadium zijn slechts een paar netwerken beschikbaar binnen Whoisi, maar in principe kun je elke RSS-feed toevoegen die je wilt.

Creatief webdesign versus voorspelbaarheid

Webdesign is volgens sommigen volledig overschat, anderen kunnen helemaal onder de indruk zijn van buitengewoon goed vormgegeven websites. Maar wat buitengewoon goed is, hangt uiteraard af van doel en doelgroep van een website. En de belangrijkste frictie bij het ontwerp van een website is die tussen creativiteit en voorspelbaarheid.

Een e-commerce-site die gebaat is bij zoveel mogelijk omzet doet er goed aan een voor de bezoeker zo voorspelbaar mogelijk ontwerp te maken. Producten moeten goed te vinden zijn, de winkelwagen moet centraal staan en de stappen in het afrekenproces moeten voor alle klanten volledig transparant zijn. Maar als je als bedrijf creativiteit wilt verkopen, kun je de voorspelbaarheid van je navigatie wat loslaten. Al moet je de basis-elementen niet vergeten. Ook hier wil je namelijk dat potentiële klanten weten waar ze je kunnen vinden en wat ze aan je hebben. Dus de About-pagina en de Contact-pagina moeten makkelijk vindbaar zijn. Steven Snell heeft op zijn blog Most Inspired hier een aardige post over geschreven.

Headline Interactive heeft net de eerste versie van zijn nieuwe website live gezet. De voorspelbaarheid van het horizontale of verticale menu is losgelaten. De navigatie is innovatief te noemen, of tenminste ‘anders’. Creatief is het zeker, innovatief in gebruikte technieken ook. De tijd zal uitwijzen of het loslaten van een bepaalde voorspelbaarheid de usability in de weg zit. Ik ben uiteraard benieuwd naar jullie mening over de verhouding tussen usability en creativiteit van deze website.

VRM in plaats van CRM

Customer Relationship Management heeft volgens Doc Searls (auteur van the Cluetrain Manifesto) voor bedrijven als enige doel de klant ‘toe te eigenen’. Een modern soort slavernij, zoals hij zegt. Doc Searls verdedigde tijdens de zesde Mobile Monday in Amsterdam de stelling dat dit een slechte eigenschap is van bedrijven. Eentje waar ze ook vanaf moeten komen, want – zegt hij – “Een consument die geheel vrij is in zijn aankoopbeslissingen (en de daarbij geldende terms of service (TOS)) zal uiteindelijk waardevoller blijken dan zijn door het CRM-systeem gevangen en in een hokje gestopte, met folders en dm-mail bestookte soortgenoot.” Vendor Relationship Management (VRM) is daarvoor de oplossing.

De onafhankelijke klant kan natuurlijk tegenwoordig al heel ver komen. Bij Kieskeurig.nl kun je bij de aanschaf van een nieuwe gadget een enorme hoeveelheid aanbieders met elkaar vergelijken op basis van de verkoopprijs, verzendkosten en de waardering door andere klanten. Maar volgens Searls zou het ideaal zijn, als de consument zijn personal RFP (request for proposal – MV) kan uitbrengen bij een oneindig aantal aanbieders. Hij vat dit onder de noemer VRM. Een situatie waarbij die consument dan ook zijn eigen TOS kan meegeven, in plaats van uiteindelijk toch in de fuik van de verkoper te lopen. De fuik van bijkomende kosten, slechte support, niets dekkende garantie.

Een mooie theorie waar op Harvard University hard over wordt nagedacht. Maar Searls liet ook zien dat er gewerkt werd aan internettechniek, die ervoor gaat zorgen dat de consument met een verkoper een relatie kan aangaan op basis van vertrouwen en respect voor elkaars TOS. Dit werd gevisualiseerd met twee magneten, die elkaar aantrokken op het moment dat er bij de RFP van de consument een passende Verkoper was gevonden. Een mooie relatie is ontstaan, en die zal uiteindelijk waardevoller blijken dan die ene transactie.

Lees alles over VRM op http://projectvrm.org.