Future of Web Apps: het individu wordt belangrijk

De afgelopen drie dagen vond de bij Europese startups zeer geliefde conferentie van Ryan Carson plaats: The Future of Web Apps. Het was inmiddels de vierde keer op rij dat ik erbij was en wat opvalt is dat de techniek als onderwerp nog steeds een belangrijk onderdeel uitmaakt van de conferentie, maar dat de gebruikerservaring uiteindelijk de rode draad in een groot aantal presentaties bleek.

Een goede dienst of webapplicatie vanuit het perspectief van de gebruiker moet de belangrijkste focus zijn van iedereen. Kathy Sierra gaf als laatste keynote spreker hiervoor inspiratie met haar voordracht ‘15 Ways to let your users kick ass’. Deze presentatie is helaas niet online terug te vinden. Maar anderen hadden eenzelfde insteek.

Op icanhascheezburger.com worden inmiddels 5.000 lollige plaatjes per dag geüpload.

Om je gebruikers los te kunnen laten gaan, moet je in de ontwikkeling van je dienst ook focussen op die gebruikers en niet op de techniek. Ben Huh van I Can Has Cheezburger? stipte dit onderwerp aan in een leuke presentatie over hoe zijn lolcats-platform groeit. De valkuil voor iedereen die een webapplicatie (of website) ontwikkelt, is de verkeerde focus, namelijk die op de behoeften van de 1% hardcore-gebruikers. Dat zijn de bezoekers die misschien wel 40% van je bezoek veroorzaaken, maar die ook geavanceerde eisen stellen. Het is echter belangrijk om je juist te focussen op de hele grote groep casual gebruikers, die misschien maar weinig langskomt, maar die je wel fan kunt laten worden, door ze genoeg aandacht te geven en hen de juiste ervaring te bieden. Fans die uiteindelijk voor een vliegwiel-effect kunnen zorgen en je bezoekcijfers kunnen laten exploderen.

Zodra je de casual users tot fans van je dienst hebt weten te maken, is het van belang om ze te blijven vasthouden. Digg en Friendfeed zijn daarom druk doende om hun dienst op individueel niveau waardevoller te laten zijn. Op dit moment hebben beide diensten last van een aantal hardcore gebruikers. Bij Digg zijn dat een paar duizend geregistreerde gebruikers die zo fanatiek berichten omhoog stemmen, dat zij bepalen what’s hot and what’s not. Het gevolg is dat op de homepage van Digg nu vooral politieke en technische onderwerpen de boventoon voeren. De vraag die Digg nu probeert te beantwoorden is: Hoe kan elke gebruiker waardering krijgen voor zijn participatie. Ook de gebruiker die verhalen diggt over niche onderwerpen. En hoe kunnen we ervoor zorgen dat de liefhebber van niche-onderwerpen ook interessante inhoud krijgt voorgeschoteld?

Friendfeed zit op een soortgelijk pad. Voor elke gebruiker worden de statistieken uitgelezen en genalayseerd. We vinden namelijk niet allemaal elk bericht van Robert Scoble of Jeremiah Owyang zo reuze interessant. Door de huidige opzet zullen hun bijdragen vooral in de toplijstje terecht komen. En de foto die een goede vriend met me wil delen blijft ongezien. Friendfeed zal zorgen dat op basis van je profiel, de bron, het onderwerp en op basis van social validation voor mij alle interessante inhoud zichtbaar wordt. Ook de foto van die casual gebruiker, zonder dat die wordt ondergesneeuwd door de praatgrage Scoble.

Naar mijn idee is dit een vooruitblik op wat komen gaat. We willen natuurlijk allemaal dat internet voor ons gaat werken. Zeker na die enorme hoeveelheid input die we hebben gegeven op die tientallen social networks. Web 3.0 is here to come?

De meeste presentaties van de Future of Web Apps zijn bij Carsonified terug te vinden, inclusief  video- en audioregistraties van de presentaties.

Waardevolle mediaconcepten komen met een muis

Veel mensen vragen zich wel eens af waar men de tijd vandaan haalt om te bloggen, de wikipedia te beheren, filmpjes te produceren en te delen op internet. Die mensen weten niet dat als bijvoorbeeld de Amerikaanse bevolking slechts 1% minder televisie zou kijken, dat dan bijvoorbeeld ruim tweeduizend wikipedia-projecten kunnen worden opgestart en actueel gehouden.

Clay Shirky hield onlangs een presentatie op de Web 2.0-expo in San Fransisco. Hij merkt op dat er sinds de internetrevolutie een enorm cognitief surplus is, dat dus deels wordt besteed aan bloggen en de wikipedia. Maar de traditionele media maken van dit surplus maar mondjesmaat gebruik. En hoe erg is het in deze tijd, met alle interactieve mogelijkheden, dat er mediaproducties wordt gemaakt die wél gericht zijn op jou, maar je er niet bij betrekken. Die producties zijn het niet waard om voor stil te zitten.

Tegenwoordig willen de mensen niet alleen consumeren, maar ook produceren en delen. Hoe minimaal ook, het is belangrijk om bij elk nieuw mediaconcept die interactie met de doelgroep te stimuleren, om dus gebruik te maken van het cognitieve surplus dat nu vaak onbenut blijft, omdat men passief voor de buis hangt. Zoals Shirky zegt: “Look for the mouse!”. Als die muis erbij zit, weet je dat de producent je serieus neemt.

Kijk hier voor een video van zijn presentatie van vijftien minuten.

(Met dank aan Joost Berculo van GeenCommentaar voor de tip)