SMS Parkeren: mobiel betalen
Ik wacht op de dag dat mijn mobiele telefoon mijn verzameling pasjes, briefjes en muntjes volledig kan vervangen. Zover zijn we nog niet, maar sinds ik mij een maand geleden aanmeldde voor SMS Parking, zie ik het toch echt binnenkort gaan gebeuren. Als ik tegenwoordig in Amsterdam ben, spring ik op elke straathoek even uit de auto om een winkel binnen te stappen of bij iemand een kop koffie te drinken. Waarom? Omdat ik in een handomdraai mijn ‘parkeerbonnetje’ regel via een simpele SMS. Ik hoef niet te zorgen voor tientallen euro’s aan kleingeld, of een volgeladen chipknip, wat ik sowieso altijd al een onding heb gevonden.

Hoe werkt het? Je stuurt een SMS-bericht met zonenummer (staat bovenop elke parkeerautomaat) en kenteken naar nummer 4030. Je krijgt acuut een bericht terug dat je parkeeractie is begonnen. Bij terugkomst stuur je de letter ‘q’ naar hetzelfde nummer. Klaar is kees. Als afronding krijg je nog een bericht terug dat de tijd is gestopt, en je ziet direct hoeveel het heeft gekost. Op de cent nauwkeurig.
Zijn er dan helemaal geen nadelen? Nee. Nou eentje dan. SMS Parking ontvangt niet alleen SMS-berichten, maar verstuurt ze ook graag. Al kun je zelf instellen datje geen reminders wilt ontvangen elk half uur, toch weten ze je nog wel een aantal berichten à 15 cent door de strot te duwen. Zo bleek ik laatst geparkeerd te staan in een winkelgebied, wat mij slechts 10 cent voor een heel uur kostte, maar dat uur was ook het maximum. SMS Parkeren heeft me toen vier sms-berichten gestuurd om te melden dat parkeren was begonnen, dat ik er maar een uur mocht staan, dat ik nog maar 10 minuten had en aan het eind dat de parkeeractie was gestopt. Oftewel: de SMS-berichten zorgden die keer voor een opslag van 600% op mijn parkeertarief…
Maar verder vind ik het een hit.
De mobiele uitdaging
De mobiele telefoon wordt al jaren getipt als belangrijkste groeiplatform. In alle opzichten wordt gigantische groei voorspeld, vooral het gebruik van mobiele video is al sinds 2002 goed voor mijarden dollars. In theorie dan. Want wat blijkt: op de mobiele telefoon zijn we geen consumenten, maar creators.
In de jaren van iMode en Vodafone Live! kregen we allemaal een telefoon, waarmee we content konden kopen of downloaden, van ringtones en wallpapers tot het weerbericht en de beursinformatie. Maar als wij met ons mobiele apparaat de straat op gaan dan willen we geen content downloaden. We maken dan foto’s en sturen die door, we zijn in gesprek met elkaar via Twitter om te weten wie waar aan de borrel zit of op welk congres rondhangt en we willen contextuele informatie om te weten of het regent op het voetbalveld waar zoonlief moet spelen over een uur. Anders gezegd: wij worden Creators in plaats van Consumers.
De uitdaging is het dus om een mobiele dienst te leveren die uniek is. Uniek in die zin, dat het alleen zinvol is op een mobiel apparaat en nergens anders. Dit zal een dienst zijn die ons in de rol van Creator aanspreekt, of eentje die ons contextuele data geeft op basis van locatie, profiel en voorkeuren. Gerichte informatie dus. Informatie ook die automatisch wordt opgepikt (locatie), wordt geanalyseerd en wordt omgezet in zinvolle informatie voor de ontvanger.
In deze ontwikkeling is het als aanbieder van belang dat je de data bezit en de analyses. Dan kun je waarde creëren. De enige hobbel is dus nog om de data van je gebruikers te krijgen. De zakelijke markt vraagt doorgaans van uit beleidsoogpunt om allerlei informatie van de gebruiker die de veiligheid van de gegevens moet garanderen. Geef mij je data, dan krijg je van informatie. De enige die hieruit van profiteren zijn het individu en het bedrijf zelf.
Om echter op mobiele apparaten de data te kunnen gebruiken voor toegevoegde waarde voor de gebruiker is er een ander model nodig. Een community-model. Het idee is dat je als gebruiker uit eigen wil data gaat toevoegen aan de mobiele cloud, omdat je weet dat je er iets waardevols voor terugkrijgt. Je input in dit model bestaat uit contentcreatie (foto’s, recensies), uit je mobiele activiteit en automatisch kun je ook je locatie, timestamps en zoekopdrachten op je mobiel laten analyseren. Je doet dat omdat je er veel voor terugkrijgt: gepersonaliseerde en contextuele informatie, waar je niet zelf naar op zoek hoeft. Informatie op maat! En dat is denk ik voor veel gebruikers veel interessanter dan de laatste aflevering van Onderweg naar Morgen op je mobiel.
Mobiel en Location Based Services
In de Rode Hoed in Amsterdam werd vandaag tijdens een uitverkochte Mobile Monday een aantal interessante mobiele projecten gepresenteerd, die als gemeenschappelijk uitgangspunt loacation based services (LBS) kennen.
Bliin mocht aftrappen. Bliin koppelt je positie via GPS of Cell-ID aan de foto’s die je upload naar de applicatie. Zo creëer je niet alleen een persoonlijke visuele map van je leven, maar kun je ook die van vrienden volgen en kun je ook een soort x-ray van een locatie krijgen, door alle foto’s die ter plekke zijn geüpload te bekijken. Ik heb al een paar keer eerder Bliin gepresenteerd gekregen, maar ik was nu echt onder de indruk van de mobiele client. Een mooie recente toepassing van de Bliin-applicatie was de Heineken-actie The Delivery Men. Chauffeurs op bierwagen van Heineken waren via een GPS-telefoon te volgen op internet. Er was bovendien een fotoblog en een game aan gekoppeld.
Trackr is een GPS-tracker die je op je telefoon kan installeren. Vrienden kunnen je volgen, en dat wordt makkelijk gemaakt door een automatische Twitter-notificatie vanuit de applicatie. Routes kunnen bovendien bewaard worden voor toekomstig gebruik. Denk aan kilometerregistratie voor de auto van de zaak. Binnenkort kan Trackr ook met geofencing gebruikt worden, wat zoveel wil zeggen dat als er iets gebeurt binnen een straal van x meter rondom een door jouw aangegeven plek je een seintje krijgt.
Jeroen Elfferich van Ex Machina liet een mobiele Eccky-variant zien: Popkid. Met een virtuele partner die bij je wordt gezocht op basis van een juiste match, bijvoorbeeld de afstand tot elkaar, voedt je een kind op. Dit kind is voorbestemd om popidool te worden, maar daar moeten jij en je partner je wel achttien dagen voor inzetten. Deels gaat dit automatisch omdat je je Last.fm profiel kunt koppelen. Jouw luistergedrag draagt bij aan de ontwikkeling van je kind. Leuk bedacht.
Daarnaast waren er nog twee presentaties die niet zozeer van LBS uitgingen, maar wel een interessante ontwikkeling toonden. YoMedia toonde doelgroepgerichte acties in wintersportgebieden. Door als snowboarder de RFID-chip in je skipas te activeren, kon je naderhand op de piste worden gevolgd en gefilmd. Robert Gaal liet een aantal voorbeelden zien van zijn Roomware Project. Zoals op de site staat beschreven ‘an open-source framework for interactive spaces’. Het stelt organisatoren van een evenement in staat om een een ruimte tot leven te brengen door de (online) identiteiten van de aanwezigen te gebruiken in projecties en dj-sets.
