Vijf jaar op Twitter: social network of data-supplier?

Vandaag ben ik vijf jaar abonnee van Twitter. Het was 11 maart 2007 dat ik op  SXSW Interactive in Austin(TX) – de jaarlijkse Jamboree van Internetgeeks –  gegrepen werd door de berichtendienst. Twitter bestond al een jaar, maar terwijl ik daar was, barstte het gebruik ervan uit zijn voegen. Ruim tienduizend bezoekers hielden elkaar op de hoogte van de ins en outs bij de verschillende paneldiscussies, maar ook van de beste feesten ’s avonds in de stad. Door het hele Austin Convention Center hingen bovendien beeldschermen waar alle tweets voorbij stroomden. Het was spannend om onderdeel te zijn van een emerging trend.


Het plotselinge succes van Twitter paste bij een algemenere trend die dat jaar op SXSW door velen werd gesignaleerd. ‘Communicatie en conversatie wordt de drijvende kracht achter internetsucces.’ Iedereen kon natuurlijk al online publiceren, als hij dat wilde, maar een dienst als Twitter stelde veel meer mensen in staat om online te publiceren, en bovendien om heel snel te interacteren met anderen. Vooral bedrijven werden aangemoedigd om gebruik te maken van deze manier om het publiek te betrekken bij bijvoorbeeld productontwikkeling. Lees op Fast Moving Targets het artikel van Erwin Blom uit die tijd, met wie ik daar toen op ontdekkingstocht was.

De energie die ik kreeg van de Amerikaanse startups zorgde ervoor dat ik bij terugkomst mijn baan bij de VPRO opzegde. In mijn nieuwe avontuur bij Headline Interactive vertelde ik elke klant dat ze in contact moesten treden met hun klant en andere stakeholders en dat ze daarvoor Twitter moesten gebruiken. Men waardeerde het enthousiasme, maar zette het microblog-idee toch even in de ijskast. Zelf Twitterde ik vrolijk voort. Ik leerde nieuwe mensen kennen, het werd eenvoudig om met oud-collega’s contact te onderhouden. Ik kwam in aanraking met visies en meningen van mensen die ik anders nooit had gekend. Mijn kennis verbreedde en verdiepte zich, en omdat je wist dat de voorhoede van de internetbiz zich op Twitter ophield, was elke tweet waardevol vanuit beroepsmatig perspectief en was elke grap leuk en een instant meme in de kleine Nederlandse Twittercommunity.

Hoe anders is dat nu, vijf jaar later. Ik vertel mijn klanten niet meer dat ze moeten gaan Twitteren. Ze zien inmiddels zelf dat het een niet meer weg te denken tool is voor bijvoorbeeld klantcontact en marktonderzoek. Een klantenservice zonder Twitter-account bestaat bijna niet meer. En de sociale kracht van internet verspreidt zich op de nieuwe intranetten en kennisplatformen, waar de Wisdom of Crowds uitgangspunt is voor informatiedeling en kennisopbouw. Mooi!

Hoe anders is het ook voor mij, vijf jaar later. Ik volg steeds meer mensen op Twitter, omdat er nog zoveel interessante meningen te vinden zijn. Maar ik volg steeds minder gesprekken. Elke minuut komen er 150 nieuwe tweets bij me binnen, en die kan ik niet allemaal lezen. Dus maak ik lijsten aan: een lijst met mijn tien favoriete Twittervrienden, eentje met tien techjournalisten en nog een paar nichelijsten. Gevolg: mijn kringetje wordt kunstmatig kleiner en de kracht van Twitter doe ik hiermee teniet. De kracht van het toeval, van kans op onverwachte gesprekken, van live brekend nieuws ontvangen. En hierdoor zijn er dagen, weken dat ik het veel minder gebruik. Maar kan ik zonder? Nee, en daarom schrok ik ook laatst van een tweet waarin de nog steeds verliesgevende businessmodellen van Twitter werden benoemd. Je weet het, maar als Twitter-verslaafde verdring je het:)

Personalisatie

Wat mis ik dan? Personalisatie. Ik geef internet mijn hele hebben en houwen, omdat ik graag wil dat de informatie mij gaat vinden op een dag. De iOS-app Zite doet dit al voor me. Op basis van mijn leesgedrag en mijn feedback aan de app zoekt Zite voor mij artikelen op internet die voldoen aan mijn interesses. En uiteraard geeft Amazon mij ook tips, en Google bewaart mijn zoekhistorie, et cetera. Maar Twitter doet niks. Twitter is dom. En dat terwijl ze elk half uur 200GB aan data door hun systemen gejaagd krijgen, zo las ik gisteren van Michiel Berger. Het enige wat ze daarmee doen is onbegrijpelijke volgtips geven, en trending topics bepalen. Dat laatste lijkt me niet een heel ingewikkelde analyse overigens.

Zwarte cijfers

Het erge is natuurlijk dat er honderden andere bedrijven zijn die wel zwarte cijfers draaien, onder meer door gebruik te maken van de firehose van Twitter. Denk aan Google en Bing. Die betalen er ook grof voor, maar kennelijk niet genoeg om Twitter winstgevend te maken. Daarnaast zijn er natuurlijk de apps als Zite en Pulse en webapps als NineConnections die gebruik maken van de Twitter-API om mijn vriendenlijst uit te lezen en op basis daarvan gedeelde content te tonen, en trends en suggesties te berekenen. Dit API-gebruik zorgt bij Twitter niet voor inkomsten, maar bij mij juist voor heel veel waarde. Ik kies mijn vrienden zelf, geef me op basis van die persoonijke keuze een gepersonaliseerde beleving van internet.

Toekomst?

Is er dan toekomst voor Twitter? Ik hoop het van harte. Maar wellicht niet zoals we nu denken, namelijk als de standaard voor microbloggen, voor open online communicatie. Misschien ligt een winstgevende toekomst voor Twitter wel meer op het gebied van de analyse en presentatie van BigData, dan in de verkoop van trending topics en brandpages. Er zit vijf jaar aan data van mij in, in de vorm van een kleine 20.000 tweets. Geef me hier iets waardevols voor terug, en je hebt me de komende vijf jaar ook nog als vaste klant!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s